Kinezyterapia
WSTĘP
Kinezyterapia to leczenie ruchem. Inne, mniej profesjonalne określenia,
to gimnastyka lecznicza lub ćwiczenia usprawniające.
Kinezyterapia najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach
narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale
serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych,
po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem...
Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia
(np.: w zachowawczym leczeniu wad postawy, bóle krzyża, bolesność stawu
rzepkowo udowego, tendinopatie), lub jeżeli choroba wymaga leczenia
operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak
i po zabiegu.
OFERUJEMY
- ćwiczenia bierne - są to ćwiczenia wykonywane przez terapeutę bez
współudziału pacjenta. Zasadniczym celem tych ćwiczeń, jeśli to możliwe,
jest zmiana ruchu biernego na czynny. Mają one na celu
zachowanie pełnego zakresu ruchów w stawach oraz pełnej długości
i elastyczności mięśni. Ćwiczenia bierne oddziałują również
na tkanki miękkie otaczające staw, tj. torebkę i wiązadła, nie dopuszczają
do utraty ich elastyczności i sprężystości. Ważnym celem ćwiczeń biernych
jest oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy,
- ćwiczenia czynno-bierne i wspomaganie - ruch prowadzony jest biernie
a zadaniem, które się stawia pacjentowi jest czynne rozluźnienie mięśni
w tej części narządu ruchu która jest ćwiczona. Kluczem do uzyskania
żądanych efektów terapeutycznych jest właściwa współpraca pacjenta
z terapeutą. Przy prawidłowo wykonywanych ćwiczeniach zakres ruchów
z dnia na dzień powinien wzrastać,
- pionizacja - to pierwszy etap w nauce chodzenia, zabieg wykonywany jest
w obrębie łóżka chorego, unoszenie głowy, siady z ukośnym ustawianiem
tułowia, siady płaskie na łóżku, siady z nogami zwieszonymi,
- ćwiczenia czynne w odciążeniu z oporem - tę grupę ćwiczeń stosuje się
głównie w celu poprawy wskaźników siły w osłabionych z różnych przyczyn
zespołach mięśniowych. Kwalifikują się tutaj te mięśnie, które nie są
w stanie pokonać oporu wyrażonego ciężarem odpowiednich części ciała.
Odciążenie realizowane jest za pomocą podwieszek odciążających,
- ćwiczenia izometryczne - to ćwiczenia przeznaczone dla osób słabszych,
mniej sprawnych - bez zmęczenia i bez obciążenia serca. Są one bardzo
użyteczne w przypadkach, w których warunkiem uzyskania pozytywnego wyniku
leczenia jest unieruchomienie. Jeżeli istnieje możliwość prowadzenia
ćwiczeń to takie działanie skutecznie zapobiega prostym zanikom
z nieczynności.W czasie ćwiczeń izometrycznych mięśnie napinają się,
ale nie rozciągają, trening polega więc na tym, że mięśnie ćwiczymy tym
intensywniej im większy opór im stawiamy,
- ćwiczenia według metod neurofizjologicznych - indywidualne ćwiczenia
ruchowe dobrane do danego schorzenia pacjenta na podstawie badań
kinezyterapeutycznych bazujące na uznanych metodach usprawniania
neurofizjologicznego,
- ćwiczenia według metod redukcji nerwowo-mięśniowej (ćwiczenia specjalne) -
metoda ta jest pomocnicza w likwidowaniu problemów funkcjonalnych
związanych z ogniskowym uszkodzeniem mózgu. Wcześnie rozpoczęte i właściwie
prowadzone leczenie zmniejsza w większości przypadków ubytki
sensomotoryczne i dzięki temu umożliwia większą niezależność pacjenta
od osób drugich,
- nauka czynności lokomocji,
- mobilizacje i manipulacje - odpowiednie poruszanie rejonami (głowy, szyi,
tułowia, obręczy barkowej i kończyn górnych, obręczy barkowej i kończyn
dolnych) ma za zadanie ułatwić wystąpienie prawidłowych reakcji
nastawczych, równoważnych i obronnych,
- wyciągi odcinka szyjnego i L\S - ich celem jest przywrócenie pacjenta
do sprawności z okresu przed zadziałaniem czynnika urazowego. Często
z powodu powikłań ze strony rdzenia kręgowego nie jest to możliwe
i postępowanie to ogranicza się tylko do odzyskania jak największej
sprawności organizmu,
- ćwiczenia metodą Ackermana - jest ukierunkowanym systemem terapii, którą
wyróżnia szczegółowa diagnostyka pacjenta oraz precyzyjna technika
leczenia manualnego. Stosowana jest w dolegliwościach, wobec których
leczenie farmakologiczne nie przynosi skutku,
- ćwiczenia metodą McKennziego - oferuje ona wielu pacjentom system
samodzielnego radzenia sobie z bólem. pacjenci z pewnymi określonymi
symptomami odczuwają natychmiastową ulgę po wykonaniu serii specyficznych
ruchów, a w niektórych przypadkach również po przyjęciu pewnych
statycznych pozycji ciała.